Birdman (2014)

Popularity is the slutty little cousin of prestige.

Birdman, tutku ve acı üstüne tuhaf ve aynı zamanda tiyatronun ve aktörlerin dünyasını sinema teknikleriyle gözler önüne seren bir film.

Riggan Thomson (Michael Keaton) küçükken oynadığı tiyatroda, yazar Raymond Carver’ın ona bir beğeni notu yazmasından etkilenerek – kariyerindeki büyük bir filmden seneler sonra düşüşe geçtiğinde – onun bir kısa hikayesini sahneye uyarlayıp başrolü oynar. “What We Talk When We Talk About Love” isimli oyun oynandığı sürece Riggan’ın alter egosuyla hesaplaşmasına ve çevresiyle olan ilişkilerine de şahit oluruz.

Riggan vakti zamanında Birdman isimli filmde oynamış ve çok ses getirmiştir. Alter egosu da Birdman üzerinden konuşmaktadır. (Bu durum tıpkı Michael Keaton’un da vakti zamanında Batman oynamasına benzemektedir.)

Filmin yönetmeni Alejandro González Iñárritu’nun senaryosu ve yönetmenliği şahane. Film neredeyse kesintisiz tek bir çekimle kotarılmış gibi duruyor. Tabi dikkatli bakınca kesme sahnelerinin nerelerde yapıldığı / yapılabileceği anlaşılıyor. Bu teknik, kameranın sihri ve (içte ve dışta) bateri sesleriyle birleşince ortaya bambaşka bir şey çıkıyor.

Uykulu Kuytu Puani: 5Böyle filmler yapılmadı değil, yani tek çekim filmler. Ama Alejandro González Iñárritu’nun böyle bir amacının olmadığı belli. O sanki bir tiyatro oyunu nasıl kesintisiz oynanırsa bunu sinemaya yansıtmak istemiş gibi daha çok.

Birdman 9 dalda Oscar’a aday. Bunların içinde en iyi film de var. Ama nedense Birdman’i bir film olarak değil de herkesin yaşaması gereken değişik bir deneyim olarak görebiliyorum.

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.