Wrath of the Titans (2012)

But we humans…

…hope when there’s no hope.

And we believe when to believe is idiotic.

Aile bağları üstüne güzel bir film olmuş. Hani hep karışır ya bu tanrılar, kim kimdir akılda kalmaz pek bu filmde biraz onu sağlamaya çalışmışlar gibi. Zeus ve Poseidon’un birbirine “kardeşim” diye hitap etmesi, Agenor’un yeğeni Perseus’dan olma Helius’a “amcana gel” demesi, Cronos’tan bahsederken paso babamız denmesi bana bunu düşündürdü. Öyle tanrılar diye duygusuz olduklarını düşünmemek lazım, onlar da gayet insan gibiler işte. Ha bir de bu filmde de ölebiliyor tanrılar tıpkı yakın zamanda izlediğim Immortals’ta olduğu gibi.

Konusu:

Zeus’un yarı tanrı oğlu Perseus basit bir hayatı seçerek oğlu Helius’u büyütmektedir. Tanrı babası Zeus onu kötü şeyler olacağına dair uyarmaya geldiğinde onu dinlemez. Bu arada Zeus, Poseidon ve Ares Hades’le buluşmak üzere yeraltına Tartaros’a giderler. Zeus’un bir diğer oğlu olan kıskanç Ares’in Hades’in tarafına geçmesi ve Poseidon’u öldürerek Zeus’u tutsak etmeleri de gecikmez. Amaç Zeus’un gücünü baba Cronos’a aktararak onu diriltmektir. Babasının zamanında sözünü dinlemeyen Perseus gökten ejderhalar yağmaya başlayınca fikir değiştirir ve tanrılara yardım etmeye (!) karar verir. İlk yapması gereken amcaoğlu (Poseidon’un oğlu) Agenor’u bulmaktır. Kendisi kraliçe Andromeda’nın tutsağıdır. İki yarı tanrı bir tanrı yapar düşüncesinden hareketle tanrılara kafa tutmak üzere yola çıkarlar.

Yakın zamandaki diğer mitoloji esintili filmler gibi bunda da abi, kardeş, baba vs aile bağları gayet ballandırılarak sunuluyor. Aslında klasik yunan mitolojisinde Zeus’un ne insanlar umurunda ne de insandan olma gayri meşru çocukları. İnsan ırkını canı istediğinde yoketmeye karar veren Zeus bu filmde bir tarafı sıkışınca insanlardan yardım ister hale gelmiş. Ajitasyon için ölümsüz olan tanrıları uyduruk bir sebepten (insanlar dua etmeyi bırakıyor diye) ölümlü de yapmış senaristler (hani bir filmde vardı ya, coşkuyla, yılbaşı ruhuyla söyleyin yılbaşı şarkılarını yoksa noel babanın kızağı düşecek gibi ..), farklı hikayelerden (TheseusMinotaur) alıntılayıp değiştirmişler ama sonuçta güzel görsel efektlere sahip iyi vakit geçirtecek bir film yapılmış, herşeyin birebir eski eserlere uymasını beklemiyordum zaten.

Bu arada Sam Worthington‘un karakteri pek göz doldurmuyor, Rambo tarzı “my war is over” tribi klasik, destek rollerin oyunculukları ise fena değil gibi. Ne süper ne de kötü, film ortalarda bir yerde. CGI, aksiyon ve mitolojik  kahramanları sevenler beğenebilirler.

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.