Magnifica Presenza (2012)

Uyuduğun sürece benim sırrımsın.

Uyandığında gerçek ve herkesin olacaksın.

Diğer Ferzan Özpetek filmlerine pek benzemiyor, sanki o çekmemiş gibi diyeceğim ama o çekmiş.

Aktör olmak isteyen Pietro eski bir eve taşınır ve bu evde bir grup hayaletle karşılaşır, bir sure sonra bütün hayatı bu hayaletlerler olmaya başlar.

Ferzan Özpetek’in gayleri konu edindiğini söylemeye gerek yok. Bu da öyle, baş karakterimiz Pietro bir gay ama film boyunca bir olayına şahit olmuyoruz. Daha platonik seviyede takılıyor; biz de onun bakışıyla o role bürünüyoruz. Aslında şöyle söylesem daha doğru olacak, nasıl bir his olduğunu anlıyoruz belki çokça yakın hissettirildiğimiz için.

Filmde korku öğeleri de var aslında hayaletlerle ilk karşılaşması neredeyse 6. His gibi bir anlık görüntü oldu ama nedense bütün salon kahkaha attı. Sanırım Ferzan filmi olduğu için ve altta korkutmayı amaçlamadığı bilinci olduğu için gülüyor seyirci. Bir de bir şey dikkatimi çekti, travestilerin veriliş şekli. Sanki gayler normalmiş ama travestilik anormalmiş gibi veriliyor filmde. Özellikle Sude şarkısının çalındığı yerde bir oda dolusu yaşlı travesti sanki korku filminden çıkmış gibi duruyorlar, yaşlanınca hayatları bitmiş, o odaya ve oradaki işe hapsolmuş gibi.

Sezen Aksu müzikleri Ferzan’ın değişmezleri, çok da güzel oturmuş. Bir de Cem Yılmaz var tabi, role güzel uyum sağlamış, aslında gene kendini oynamış demeliyim.

Yakında bütün Ferzan filmlerini birlikte değerlendirmeyi düşünüyorum, o zaman bu filme tekrar bakacağım.

Not: Dünya Gününüz kutlu olsun.

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.