Veronika Decides to Die (2009)

~We’re allowed to make a lot of mistakes in our lives except the mistake that destroys us.


Paulo Coelho’nun sıradan insanların hayatındaki sıradışı haftaları anlattığı 7  gün üçlemesinin ikinci kitabı.

Film mi kitap mı?

Okumayanlar için film de olabilir, bu bilgiye hiç sahip olmamaktansa. Sanki kimsenin bilmediği bir şey öğrenmiş gibi oluyor insan Veronika Ölmek İstiyor’u okuyunca. Böyle anlatmak istiyorum ama anlatamamaktan da korkuyorum. Hani sanki yaşamış gibi hissettirdi kitap bana. Film onu hatırlamama yardımcı oldu sadece. Ben de çok sağlıklı bir tip sayılmadığım için özdeşleşmek zor olmuyor böyle karakterlerle, kaldı ki Veronika’nın sağlıksızlığı da tartışılır.

Veronika kendini öldürmeye karar veren genç bir kadındır. Neredeyse bir kutu ilaç içerek intahar girişiminde bulunur fakat başarılı olamaz. Ama bu teşebbüs sonucu kalbi zarar görür ve kısa bir sure sonra hayatının sonlanacağını öğrenir. Bu süreyi kullanmak isteyecek midir, yakınlaştıracak mıdır yoksa uzatmak mı isteyecektir işte kitap ve film bunu anlatıyor. Bu arada normalin ne olduğunu, delinin ne olduğunu çok güzel analiz ediyor Coelho. Kendisi bu kitabın bir bölümünü kendi yaşadıklarından etkilenerek yazmış ve bir kaç anlatısı bizzat kendi anısıymış. Diğerleri de gözlemi sonucunda çıkmış.

Kitap mı film mi?

Kitap evet alıntıları da iliştireceğim birazdan ama film de görselleştirmiş, kitap kadar vurucu cümleleri yok evet ama vurucu sahneleri var. Sadece durağan yapıyı bozmamış sonuçta bu bir içsel öykü bunun altını çiziyorum. Çok da sürükleyici olamaz çok da bize benzeyemez ki hasta hissetmeyelim. Ama şu da bir gerçek, kitapta Veronika’yla daha çok özdeşleşiliyor, filmde ise o mesafe korunuyor belki herşeyi dahil edemedikleri için belki o kadar cüretkar olamadıkları için.

Oyunculara değinmiyorum bile, olması gerektiği gibi oynamışlar. Bir başyapıtta oyunculukla ne kadar öne çıkabilirsiniz ki?

Ve kitaptan altını çizdiklerim..

~No one can judge. Each person knows the extent of their own suffering or the total absence of meaning in their lives.

~When the days are all the same, they pass more quickly..

~People never learn anything by being told; they have to find out for themselves.

~How can I hate someone who only ever gave me love?

~People only go insane when they try to escape from routine.

~I was beginning to accept that the meaninglessness of life was no one’s fault but mine.

~Everyone is indeed crazy, but the craziest are the ones who don’t know they’re crazy; they just keep repeating what others tell them to.

~All the manuals of good behavior say that you should never speak of love so directly, and never to a man you barely know.

~Because when everyone dreams, but only a few realize their dreams, that makes cowards of us all.

~The person who’s right is just the person who’s strongest. In this case, paradoxically, it’s the cowards who are the brave ones, and they manage to impose their ideas on everyone else.

~The price you pay for having to deal with those minor problems is far less than the price you pay for not recognizing they’re yours.

~I would say that if someone only has a short time to live and decides to spend that time sitting beside a bed, watching a man sleeping, then that must be love.

~We all live in our own world. But if you look up at the starry sky, you’ll see that all the different worlds up there combine to form constellations, solar systems, galaxies.

~There are some battles in life that have only two possible outcomes: they either destroy us or they make us strong. The psychiatric hospital was one such battle.

~Madness is the inability to communicate.

~Between normality and madness, which are basically the same thing, there exists an intermediary stage: it is called “being different.” And people were becoming more and more afraid of “being different.

 

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.