Moneyball (2011)

I hate loosing more than I even wanna win.

Michael Lewis‘in 2003’de yazdığı kitabı Moneyball: The Art of Winning an Unfair Game filme konu olmuş. Moneyball’ı diğer baseball filmlerinden ayıran oyuncu odaklı olmaması. Oakland ligde puan olarak geridedir ve maddi güçleri de çok yoktur. Billy Bane Oakland Baseball klübünü yönetmektedir. Peter Brand isimli Yale mezunu istatikçi çocukla tanışmasıyla baseball’a bakışı değişecektir. Peter istatistiki verilerle, tercih edilmemiş oyuncularla ve kendi yarattığı formüllerle takıma yeni bir hava getirecektir.
Moneyball aslında sistemi eleştiren bir film. Evet içerde öyle bir dünya var, evet dışarda sporda bizim de gördüğümüz bize de gösterilen bu da, bazen akıllıca kararlarla herşey alaşağı edilebiliyor. Başarı dediğimiz sadece tek yolla elde edilmiyor, doğru zamanda alınmış kararlar da başarıyı getirebiliyor. Film bunu güzel örneklemiş. İdealist Billy yalnız kalmayı göze alır yeter ki takımını istediği noktaya getirebilsin.  Geleneksel baseball takım yönetiminden sıkılıp Bill James’in metodunu (sabremetrics) ekonomist Peter’la uygulamaya geçerler.
Not: Philip Seymour Hoffman var filmde, ve gene rolüne cuk oturmuş gibiydi. Onun dışında ahım şahım bir oyunculuk yok bu filmde.

Not 2: Maç başında Joe Satriani’nin Amerikan Milli Marşını çalması gözden kaçmadı.

2 thoughts on “Moneyball (2011)

  1. 1

    cok sekersin cnm. iyi ki varsın…………………..

  2. uykulukuytu

    :)

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.