127 Hours (2010)

Transitional Fossil

Sonja:Who remains is seen.

Şayet eve geldiğinde televizyonda bu film varsa, üzerine yazman gerekir. Hele de ilk izlediğimde dikkatimi çeken kol kesme sahnesiyse o an gördüğüm, mutlaka yazmak gerekir.

127 Hours, zamana dönüp bakması gereken ve zamanda gerçekten sıkışan bir adamın gerçek hikayesi. Ve bu film herkes için değil. Filmin sonundaki kol kırma ve kol kesme sahnelerine göz kırpmadan, göz çevirmeden bakabilen için gerçekten anlamak.

Kırpmadan izledim. Bunu piskopatım demek için yazmıyorum. Olan bu sadece, o sıkışmanın ne olduğunu filmde iliklerinize kadar hissettiğinizde zaten o kolu kesmek zorunda kalıyosunuz. Bu kadar özdeşleşmeden bahsediyorum.

Çok fazla detay var filmde, her filmde olduğu gibi ama ana eksen adamın sıkışana kadar anlamaması üzerine kurulu. Kendini oyalamak için bu dünyada oynamaya devam etme kararı almış çok zaman önce. Belki pişman, belki değil, sadece o zamana kadar farkında değil.

Geride bıraktığı, ve gözlerini kapattığında aklına gelen bir kız arkadaşı var, bu da sadece oyunun parçası. Kız belki de farkında rolünü. Combination?

Bana sorsa o kadar sıkışmak zorunda da değildi birşeyleri anlamak için. Bu konuda da bir tespitim var benim, anlamaya geçtiğimizde, sorgulamaya başladığımızda, bazılarımızın kafasına güm güm vurulması gerekiyor. Ben de onlardanım. Vurulmadan da anlaşılabilirmiş, ama inatcıyım işte ya, o kadar sıkışmalıydım.

Aklıma gelen bir klip var bu filmle birlikte, Bright Eyes. Onun tadında anıları var. Sonu dahil. Başka göndermeler de var, ama uyku da çok var. Bir de çok üşüme.

One thought on “127 Hours (2010)

  1. […] yok. Ortak konu olan sıkışmaya değinmek istiyorum biraz. Geçen sene üzerine yazdığım 127 Hours yazımda şöyle bir tespitte bulunmuşum: “127 Hours, zamana dönüp bakması gereken ve zamanda […]

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.